Als een hond

Herinneringen hechten je aan een plaats, een persoon, een tijd. Ze zijn in staat gevoelens op te roepen, oude emoties die je lang geleden bij het grof vuil hebt gezet. Die kleine eigenaardigheden van iemand, een manier van bewegen en de geur van een persoon zijn in het mentale beeld allang versleten. Wat blijft er over van banden van liefde, vriendschap of voorkeur? Wat is herinnering?

Speciaal voor de 2009 editie van het Zwolse festival ZwART maakt De Krachtcentrale een locatievoorstelling waarin het onderzoek naar herinnering centraal staat. De voorstelling is tot stand gekomen onder begeleiding van componist Tom America.

"In Als een hond die gaat liggen waar hij wil gunde regisseur en schrijfster Sandra Lange ons een blik in de belevingswereld van twee onbevangen tienermeiden, gehuld in hagelwit, seksloos ondergoed. Hoe ze denken, hunkeren, filosoferen, mijmeren, terugkijken, bewonderen, fantaseren en hoofden op hol brengen. Een intense en authenieke voorstelling over kracht en onschuld, geconcentreerd gespeeld door Wieke Rasing en Marieke Valk (foto) die daarbij voordurend de indruk wekten in onze ziel te kunnen kijken."

- Fragment recensie van Joep van Ruiten, redacteur kunst en cultuur van Het Dagblad van het Noorden.
Voor de volledige tekst, zie www.woestenledig.nl

Concept/tekst/regie: Sandra Lange, spel: Wieke Rasing en Marieke Valk, muziekbewerking: Hans Spijker.